De Neurovis
De Wereld Draait Door (DWDD voor intimi) is het moderne aquarium. Waar de glazen bak dagelijkse verzorging behoeft, is DWDD erg makkelijk in het gebruik en het resultaat is nagenoeg hetzelfde. Eén druk op de knop en Matthijs van Nieuwkerk kijkt je aan met de gemiddelde gezichtsuitdrukking van een Afrikaanse bladvis of Diklipgoerami. De impact op de omgeving, is gering, maar als je besluit te kijken is het toch altijd weer net even anders, of toch niet? Het aquarium en DWDD kabbelen verder in de totale wisselwerking van de huiskamer en niemand die echt in grote vervoering raakt. Totdat…
Je op een dag wakker wordt van een vreemd borrelend geluid. Gehuld in badjas sluip je door de schemering de trap af naar het epische centrum van het zachte lawaai; het aquarium! Je gelooft je ogen niet; in het midden van de doorzichtige waterkubus is een lichtgevende bol zichtbaar met twee grote ogen. De bal bubbelt aan alle kanten en knippert als een gloeilamp. Als je goed kijkt besef je dat het surrealistische schouwspel wordt verklaard door de Chinese algeneter die in zijn vraatzucht alle vissen en de laaghangende gloeilamp heeft verorberd. De lamp is echter nog in werking doordat de hongerige vis de aangesloten draad niet heeft kunnen doorkauwen. Dit is toch vreemd? Merkwaardig? Eng? In ieder geval zet het aan tot denken; hoe heeft dit kunnen gebeuren en wat zijn de implicaties/mogelijkheden? Lichtgevende vissen, daar is toch zeker markt voor!
Neuropsycholoog Erik Matser schoof aan in de vissenkom. Meteen was voor guppie en goudvis die de spreektafel bevolkten duidelijk dat het rustige sfeertje in hun aquahabitat verstoord zou worden door deze opmerkelijke neurovis. Vis Matser begon zijn verhaal. Hij had onderzoek gedaan naar de werking van het brein van wereldvoetballers, genieën op hun gebied. Uit het onderzoek kwam naar voren dat de hersenen van voetbalsterren anders werken dan die van Jan de Leek. De sterren verwerken informatie anders en excelleren in wiskundig inzicht en creativiteit. Net als muzikale geniën denken zij zeer ruimtelijk en verwerken zij informatie extreem snel. Zo snel dat bewegingen op dit gebied (bv een actie in het spel) voor hun als slowmotion overkomen. Matthijs De Goudvis en Guppie Mulder slikten een paar keer en probeerden met hun kieuwen zuurstof uit de droge lucht te halen. Matser ging verder: “Het is nu zelfs mogelijk om de hersens van 16 jarige te onderzoeken en uitsluitsel te geven over hun voetbal/muzikale genialiteit, om zo een wetenschappelijk selectie-instrument in het leven te roepen”. De goudvis kon als eerste iets zeggen: “….maar dit kon toch….., dit was toch… nee..toch”, een syntax error zorgde voor kortsluiting in de vissenkop. De guppie probeerde het over te nemen door iets te zeggen over romantiek en dat dit toch allemaal te ver ging. Neuropsychologie OK, maar toch niet in hun voetbalwereld? Matser was niet onder de indruk van de stamelende vindragers en vervolgde met de opmerking dat door vroegtijdig talent op te sporen veel te hoge verwachtingspatronen van jongeren (en hun omgeving) kunnen worden aangepast en daarmee veel leed bespaard. Daarnaast kan men de uitzonderlijke talenten voorbereiden op hun toekomst en kan de maatschappij veel van hun manier van denken leren. Matser werd snel de hand geschud, beide tafelvissen knikten onbegrijpend naar elkaar en het werd weer stil in het water, op naar het volgende item.
Niets mooier dan je eigen talent en zwaktes vinden en 100 procent kunnen vertrouwen op het feit dat dit ene domein jouw domein is, dat jij op dit gebied alles scherp en in slowmotion ziet, sneller dan de rest. Jouw ding, jouw kracht en daarom vaak ook jouw passie. Hoe sneller gevonden, hoe sneller de rust dat je niet verder hoeft te zoeken. Veel jongeren zullen in de rij staan voor een onderzoek van Erik Matser. Zeker als hij het voor elkaar krijgt neurologische inzichten te verkrijgen in meerdere interessegebieden. Jongeren zullen willen weten waar ze op kunnen bouwen in zichzelf en wat ze links moeten laten liggen. Toch niets mooier dan een (neurologische) blauwdruk voor je toekomst? Iets wat de vissen in het DWDD niet (willen) begrijpen, in de grote zee gaat de evolutie misschien net iets sneller.
Bart van der Velpen, februari 2009